کتاب ناتور دشت

The Catcher in the Rye

دسته: ,
امتیازدهی 4.5 از 5 در 1 امتیازدهی مشتری
آماده ارسال

قیمت: 38,000 تومان

موجودی:موجود در انبار (می توان پیش خرید کرد)

خرید محصول

نگاه کلی به کتاب ناتور دشت

کتاب ناتور دشت یا همان ناطور دشت، اثر نویسنده ی آمریکایی جروم دیوید سالینجر میباشد. این کتاب در نشر نیلا به چاپ رسیده است. این کتاب در مورد طغیان گری و عصبانیت یک نوجوان می باشد. به همین دلیل مورد توجه بسیاری از نوجوانان قرار گرفت. اما در اصل کتاب برای بزرگسالان نوشته شده است. این کتاب در مدت زمان بسیار کمی توانست به شهرت و محبوبیت بالایی برسد. در سال 1999 به 64 امین رمان برتر سال تبدیل شد. این کتاب در مناطقی از آمریکا به‌عنوان کتاب «نامناسب» و «غیراخلاقی» شمرده شده و در فهرست کتاب‌های ممنوعهٔ دههٔ ۱۹۹۰ ــ منتشرشده از سوی «انجمن کتابخانه‌های آمریکا» ــ قرار گرفت.

در ادبیات فارسی می‌توان کلمه‌ی ناتور را در بیتی از سعدی بینیم، «جهان دیده پیری بر او بر گذشت/ چنین گفت خندان به ناتور دشت». این کلمه در فرهنگ لغت به معنای نگهبان، محافظت‌کننده و باغبان آمده است. در اواخر داستان هم هولدن به خواهرش فیبی از علایقش و شغلی که دوست دارد می‌گوید. او توضیح می‌دهد که می‌خواهم ناتور دشت باشم. یعنی در انتهای دشت و در جایی که کودکان ممکن است از لبه‌ی پرتگاه پرت شوند، آنها را از افتادن از دره نجات دهد.

 

کتاب ناتور دشت

 

قسمت هایی از کتاب

از طرف دیگه گاهی رفتارم کوچک تر از سن و سالمه. اون موقع شونزده سالم بود، الان هیفده ساله‌م و گاهی عین سیزده ساله‌ها رفتار می‌کنم. این خیلی خنده داره، آخه قدم شیش فوت و دو و نیم اینچه، موی سرمم سفید شده. جدی می‌گم. یه طرف سرم-طرف راست-پرموی سفیده. از بچگی همین جور بوده. با این حال گاهی طوری رفتار می‌کنم که انگار دوازده ساله‌م. همه همین رو می‌گن، مخصوصا پدرم. یه قدری هم راس می‌گن، ولی نه صد درصد. من که عین خیالم نیست، هرچند بعضی وقتا عقم می‌گیره بس که بهم می‌گن مطابق سنت رفتار کن. بعضی وقتام رفتارم بزرگ‌تر از سنمه -راس راسی- ولی هیچ وقت کسی متوجه نمی‌شه. مردم هیچ‌وقت متوجه هیچ‌چی نیستن…

به هر حال، تو راه برگشت به هتل، به این چیزا فکر می‌کردم. ترسو بودن هیچ لطفی نداره. شایدم من یه ترسوی تمام عیار نباشم. نمی‌دونم. گمونم نصفم ترسوئه، نصف دیگه‌مم براش مهم نیست که دستکشاش گم بشه. یکی از دردسرامم همینه. وقتی چیزی رو گم می‌کنم زیاد پاپی‌اش نمی‌شم. بچه که بودم این خصوصیتم حرص مادرم رو در می‌آورد. انگار چیزی وجود نداشته که من گم کنم و نگرانش بشم. شاید واسه همینه که ترسوی تمام عیار نیستم. ولی بازم دلیل خوبی نیست. جدا نیست. آدم اصلا نباید ترسو باشه. اگه باید زد چونه‌ی یکی رو خورد کرد، اگه دلیلی واسه این کار هست، باید این کارو کرد. ولی من اصلا نمی‌تونم. حاضرم طرف رو از پنجره بندازم بیرون یا کلش رو با تبر شقه‌شقه کنم ولی تو چونه‌ش مشت نزنم.

نظر خود را در مورد این کالا با ما به اشتراک بگذارید.

افزودن دیدگاه جدید

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

برای امنیت ، استفاده از سرویس کپتچا گوگل مورد نیاز گوگل استسیاست حفظ حریم خصوصی و شرایط استفاده.

Iبا این شرایط موافقید.

شما نیز میتوانید سوالات خود را ثبت کنید!

اگر سوالی در مورد محصول دارید از این قسمت بپرسید!